Καλό Καλοκαίρι!

kalokairi

Εικόνα | Posted on by | Tagged

«Μην κλαις Ειρήνη …!» «Η Ειρήνη που είδε ένα κακό όνειρο»

Τώρα που ολοκληρώθηκε  ο 1ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Συγγραφής Παραμυθιού με θέμα: «Μην κλαις Ειρήνη…», που πραγματοποιήθηκε κατά το σχολικό 2016-2017 από τη Διεύθυνση Π.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης, δια της Υπεύθυνης Πολιτιστικών Θεμάτων, κας Βιργινίας Αρβανιτίδου, παρόλο που δεν διακριθήκαμε,  παρουσιάζουμε τη συμμετοχή μας, γιατί πιστεύουμε ότι δημιουργώντας τη δικιά μας παραμυθιακή ιστορία  πραγματώσαμε και μεις  τον στόχο του, καθώς εμπνεύστηκαν  τα παιδιά να στοχαστούν, να ονειρευτούν αλλά και να μιλήσουν για την Ειρήνη ως πανανθρώπινη διαχρονική αξία, ως επίκαιρο ζητούμενο, ακόμα και ως φυσικό πρόσωπο.

BeFunky Collage10«Μην κλαις Ειρήνη …!»      «Η Ειρήνη που είδε ένα κακό όνειρο»
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το λέγαμε Ειρήνη. Είχε μακριά ξανθά μαλλιά που η μαμά της τα χτένιζε κάθε μέρα και της έφτιαχνε δύο όμορφες πλεξούδες. Φορούσε φουστάνι ροζ με βούλες γαλάζιες που ταίριαζαν με τα γαλάζια μάτια της. Ζούσε με την οικογένεια της σε ένα σπίτι στην άκρη του δάσους. Ήταν πεντέμισι χρονών και πήγαινε στο νηπιαγωγείο που βρισκόταν σε ένα χωριό εκεί κοντά.
Μια μέρα όταν σχόλασε από το σχολείο και την πήρε η μαμά της πριν γυρίσουν στο σπίτι έκαναν πρώτα μια μεγάλη βόλτα γιατί είχε πολύ καλό καιρό. Όλη την προηγούμενη βδομάδα έβρεχε και φυσούσε συνέχεια τώρα όμως είχε έναν ζεστό ήλιο και ήταν πολύ χαρούμενη που επιτέλους έφτανε η άνοιξη. Στο δρόμο η Ειρήνη δεν σταματούσε να μιλάει και έλεγε στη μαμά της για ότι είχαν συζητήσει στο σχολείο για την Επανάσταση του 1821, για την ειρήνη, για τον πόλεμο. Όταν έφτασαν στο σπίτι έφαγε με όρεξη το μεσημεριανό της φαγητό και κάθισε να δει στην τηλεόραση το αγαπημένο της παιδικό.
Τότε ήταν που άρχισαν να πέφτουν βόμβες και πυροβολισμοί. Μια βόμβα έπεσε πάνω στο σπίτι. Το μισό γκρεμίστηκε και το άλλο τυλίχτηκε στις φλόγες. Τελευταία στιγμή η μαμά της την άρπαξε από το χέρι και έτρεξαν να κρυφτούν στο δάσος. Ο μπαμπάς της όμως; Είχε άραγε προλάβει να βγει πριν ξεσπάσει η φωτιά; Και η μαμά της; Που είναι τώρα η μαμά της; Τι την έκανε εκείνος ο στρατιώτης που την άρπαξε; Η Ειρήνη συνέχισε να τρέχει μέχρι ψηλά στο βουνό. «Σ΄ αγαπώ! Τρέξε στο βουνό» έτσι της φώναξε η μαμά της, όταν της άφησε το χέρι. Στην αρχή είχε μείνει ακίνητη, μετά όμως άρχισε να τρέχει. Έκλαιγε όμως συνέχεια γιατί δεν ήξερε τι είχε συμβεί στους γονείς της. Στεναχωριόταν και φοβόταν πολύ. Είχε μείνει ολομόναχη και δεν ήξερε που να πάει, που να κρυφτεί.
Αυτό το δάσος το αγαπούσε γιατί πήγαιναν με τους γονείς της συχνά και περνούσαν πάντα τόσο καλά. Περπατούσαν και άκουγαν τα πουλιά που κελαηδούσαν και όταν κουράζονταν ξάπλωναν κάτω από τα δέντρα, μετά έπαιζαν κρυφτό και κυνηγητό και έτρωγαν στο χορτάρι. Τώρα όμως ήταν ολομόναχη. Δεν ήξερε προς τα πού να πάει, να προχωρήσει ή να κρυφτεί γιατί ακουγόταν ακόμα πυροβολισμοί και βόμβες. Περιπλανιόταν ώρες μόνη της. Διψούσε και πεινούσε και σκεφτόταν ότι σε λίγο θα σκοτείνιαζε αλλά φοβόταν να γυρίσει πίσω στο χωριό. Μέσα στην ησυχία άκουσε νερά να τρέχουν και θυμήθηκε ότι με τον μπαμπά της είχαν φτάσει μια φορά ακόμη σε ένα ποταμάκι. Πήγε κοντά, έσκυψε ήπιε από το δροσερό νεράκι και ευτυχώς ξεδίψασε. Δεν μπορούσε να περπατήσει άλλο. Τα ποδαράκια της πονούσαν πολύ. Κάθισε κάτω από ένα δέντρο να ξεκουραστεί και όπως σήκωσε το κεφάλι της είδε κάτι κόκκινο να ξεχωρίζει. Ήταν μια μηλιά. Προσπάθησε να πηδήξει να το φτάσει αλλά δεν μπορούσε. Σκέφτηκε να κουνήσει τα κλαδιά με ένα ξύλο και ευτυχώς ένα μήλο έπεσε στη γη. Το έπλυνε στο ποταμάκι και το έφαγε στη στιγμή και χόρτασε λίγο. Όμως κρύωνε…… κρύωνε πολύ και φοβόταν. Τελικά κατάφερε να κλείσει τα μάτια της. Όχι για πολύ. Ξύπνησε από φωνές και φοβισμένη πήγε να κρυφτεί στην κουφάλα από ένα μεγάλο δέντρο. Ξεχώρισε όμως και παιδικές φωνές και γι’ αυτό πλησίασε πιο κοντά. Ήταν μια οικογένεια που έτρεξε να κρυφτεί και αυτή στο δάσος. Δύο κοριτσάκια, η Ελπίδα και η Χαρά που ήταν περίπου σαν και αυτή την είδαν που κρυβόταν και της χαμογέλασαν. «Γεια σου. Πως σε λένε; Γιατί είσαι μόνη σου;» Η Ειρήνη κλαίγοντας τους είπε ότι ένας στρατιώτης πήρε τη μαμά της και δεν ήξερε αν ο μπαμπάς της είχε βγει από το σπίτι τους που γκρεμίστηκε. Πλησίασε η μαμά των κοριτσιών την πήρε στην αγκαλιά της και άκουγε τον κύριο Ευτύχιο να λέει ότι θα την έπαιρναν μαζί τους όμως έπρεπε να βιαστούν. Θα περπατούσαν δίπλα στο ποτάμι μέχρι τη θάλασσα και με μια βάρκα θα ξέφευγαν από τον πόλεμο. Έπειτα θα έψαχναν για τους γονείς της. Τώρα ήταν πολύ επικίνδυνο να γυρίσουν πίσω. «Μαμά! Μαμά!» άρχισε να κλαίει η Ειρήνη.
Ξύπνησε από ένα απαλό χάδι. Η μαμά της την χάιδευε και της έλεγε ότι πάει πέρασε. «Μην κλαις Ειρήνη». Η Ειρήνη που δεν μπορούσε να καταλάβει πως βρισκόταν και πάλι στο σαλόνι του σπιτιού της άρχισε να λέει στη μαμά της το όνειρο της και το πόσο κακός είναι ο πόλεμος. «Μην κλαις Ειρήνη, ήταν ένας εφιάλτης.» «Και αν γίνει και εδώ πόλεμος μαμά όπως σε άλλες χώρες; Τι θα κάνουμε μαμά τότε; Πως θα γίνει να σταματήσει ο πόλεμος και να μην μένουν μόνα τους τα παιδάκια, να μην σκοτώνονται άνθρωποι, να μην κλείνουν τα σχολεία, να μην γκρεμίζονται τα σπίτια τους» συνέχισε να λέει κλαίγοντας η Ειρήνη. «Έλα, έλα Ειρήνη να προσευχηθούμε να έχουμε ειρήνη, ειρήνη σε όλη τη γη!»

Posted in ΒΙΒΛΙΟ | Tagged

Στο τέλος της σχολικής χρονιάς 2016-2017

Την Πέμπτη 15 Ιουνίου, αφού θυμηθήκαμε  όλες τις ωραίες στιγμές που περάσαμε όλοι μαζί και όσα ζήσαμε στο νηπιαγωγείο, αποχαιρετήσαμε τη σχολική χρονιά 2016-2017 δίνοντας την υπόσχεση, «θα βρεθούμε ξανά!».BeFunky Collage8 Εμείς θα σας θυμόμαστε πάντα παιδάκια και σας ευχόμαστε καλή πρόοδο, με υγεία και χαρά!                                       ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ! 

Posted in ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ | Tagged

Τα αναμνηστικά του νηπιαγωγείου μας

epainoi

Εικόνα | Posted on by | Tagged

Αποχαιρετούμε το σχ. έτος 2016-17

SAM_3860v

Εικόνα | Posted on by | Tagged

Επίσκεψη στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής

Την Παρασκευή πραγματοποιήσαμε την τελευταία μας επίσκεψη για φέτος στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής στον Εύοσμο και όπως είπαν τα παιδιά ήταν ΤΕΛΕΙΑ!  γιατί κάναμε ποδήλατο, οδηγήσαμε «αυτοκίνητο!» και παίξαμε στην παιδική χαρά. Ευχαριστούμε πολύ την κ. Δέσποινα και τον κ. Χρήστο για όλα τα χρήσιμα που μας είπαν και πρέπει πάντα να θυμόμαστε για την ασφάλεια μας. 

Posted in ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗ ΑΓΩΓΗ | Tagged

Γιορτή Παιδείας και Πολιτισμού 2016-17: Το νερό … νεράκι!

Ενώνοντας τις δυνάμεις μας με το 3ο Νηπιαγωγείο που συστεγαζόμαστε  και στα πλαίσια της Γιορτής Παιδείας και Πολιτισμού 2016-17 του δήμου μας, την Τρίτη 6 Ιουνίου 2017 ολοκληρώσαμε το περιβαλλοντικό μας πρόγραμμα και το παρουσιάσαμε για να μην πούμε «Το νερό … νεράκι!».

Posted in ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΝΕΡΟ | Tagged